Monique Spapens

1967 geboren in Nunspeet (NL)

groeide op in een artistiek gezin op de Veluwe. Omringt door natuur en dieren, was er al vroeg de fascinatie voor onder andere het paard. Op jonge leeftijd kwam zij door haar vader, de Nunspeetse beeldhouwer Kees Spapens, terecht op de Vrije Academie voor Beeldende Kunsten Nunspeet, waar zij zich in ongeveer tien jaar tijd verfijnde in tekenen, boetseren en uiteindelijk beeldhouwen.

Zij zoekt in haar beelden de grens tussen abstractie en figuratie op. Haar fragmenten zijn een fractie van de werkelijkheid die haar torso’s, stieren en paarden een zekere spanning en lichtvoetigheid meegeven. De beelden stralen door hun houdingen en vlakken kracht uit, maar hebben door hun rondingen toch ook iets zachts. ‘Kracht en zacht zijn tegenstellingen die mij aanspreken, ik speel graag een beetje met de werkelijkheid’

Maar ook het platte vlak inspireert, tijdens het schilderen ontstaat er een confrontatie op het doek die door het vaag fragmentarisch delen van mens en omgeving te laten zien een bepaalde mistiek krijgt die de grens tussen fictie en werkelijkheid doet vervagen.

Monique exposeert regelmatig in het land en neemt naast haar vrije werk veel opdrachten aan. Dit kan variëren van het maken van een bronzen tuinbeeld tot een kleine sculptuur in grote oplagen.